Sabah Olsun Gidersin

Sabah Olsun Gidersin

Düştü gönlüm üstüne derd-i firâkın ey mâh-ı perî,
Sînem pür-âteş olup kaldı bu âhım ey mâh-ı peri
Her dem âh u figân ile titrer içim ey mâh-ı peri
Bir nazar eyle ki dirilsin bu gönül ey mâh-ı peri

Sâye-i gam çöker mâtem olur her bir nefesim,
Gül soldu bahârım kalmadı artık bir hevesim,
Bülbülün nâlesi doldu gecem oldu keder kesim,
Sensizim yok dünyâda ne bir dost ne de sesim,

Mâh-ı tâbân doğdun da gönül tahtına bir dem,
bir rüzgâr olup geçtin bıraktın gam ile hem-dem,
Geceler âh ile doldu köz olup yandı bu âdem,
Yıldızın şâhid olur derdime her seher-i mâtem,

Savrulur rüzgâr ile yaprak misâli ömr-i hazîn,
Sensiz yok bana dünyâda ne bir yâr ne de mekîn,
Hasretin çöktü gönüle dağıldı sîne-i pür-hûn,
Derd ü hicrân ile titrer bu gönül oldu perîşûn,

Ay yüzün nûr olup indi karanlık gecelerime,
Bir nazar eyle ki şevk versin o mahzûn gönlüme,
Her nefes âh ile doldu her adım gam yüküme,
Bir ümîd eyle bırak şem‘-i safâ ol ömrüme,

Yasin der: Bu gönül âh ile sensiz neyleyip,
Bir tebessüm eyle yâr yoksa ölür gamla serî,
Sana meftûndur ezelden bu gönül pür-âteş-i aşk,
Bir nazar kıl ki dirilsin kalbim yoksa düşerim yâr