Aşkın Nârına Benim Sandım

Aşkın Nârına Benim Sandım

İnsanlık öldü mü, söylesin biri
kim soldurdu aşkın yedi rengini
yâr dedim, bülbülün dili yandı
ayrılığı bir ömre nasıl sığdırdın?

seni kendime kader saydım
sen beni bir günde silip attın
sende kurduğum hayali sevmişim
ağulu sevdan umudumu söndürdü

seni bu ömrün tamamı sandım
her derdime iyi gelirsin sandım
meğer aşk koca bir yangınmış
ben bile bile o yangına girdim

aşkın ateşten gömlekmiş meğer
giydim üstüme, ciğerim söküldü
seni yar sandım, verdim değer
vefasız dünyada beni etti heder

kalbini ver,sev dedi bütün aşıklar
sevgili, sevene emanetmiş aşikar
güzel günler vuslatla gelir diye
seven kendini unutur buymuş şiar

kapılırsan aşka dünyayı unutursun
sevenin gözünü karartır, sev dediler
uğruna düşünme, canını ver dediler
kara sevdada öldürüyormuş meğer

gözlerini geceme çıra gibi yaktım
sözünü ömre ferman bilip yazdım
seni ilk ve son durağım diye seçtim
ben bir tek sana, yandım kavruldum

bir ömür yan yanayız sandım
adını kalbime derinine kazıdım
sen ve benden ne kaldı, bilmiyorum
seni kendimden bile çok sevmişim biliyorum...