Levlâke

Levlâke

(Fâ'ilâtün/fâ'ilâtün/fâ'ilâtün/fâ'ilün)

Duydu can levlâke levlâk sonra âlem titredi
Cümle mahluk oldu yoktan kevn ü mekân titredi

Ol kalem emrin tutuldu dendi "İkrâ" Ahmed'e
Nûr-ı Ahmed'den olup hem Nûn mürekkep titredi

Sen Muhammed Mustafâsın olmasaydın der ki Hak
Ben yaratmazdım bu sözle halk-ı cihân titredi

Öyle sultansın ki gaybın bahri taştı ondan hep
Yazmaya yetmez ki şânın onda eller titredi

Tâ ceberruttan nüzûl eyler makâmlar mülke
Her bir âlemde güzelsin âyine sır titredi

Gel sen ey gül padişâhı ümmetin mücrîmiyim
Kıl şefaat rûz-ı mahşerde o kullar titredi

Gel garîb Saadet'e bir gül eyleme senden ırak
Kırma kalbi bir zaman o da acıyla titredi

Allahümme Salli Alâ Seyyidinâ Muhammed