Ayrılık Çayı

Ayrılık Çayı

Çınar ağacından iki yaprak arası bakan,
usanç getirmiş akşam güneşi mahzunluğunda,
bakıyorsan bardakta sevgiliden kalan ayrılık çayının katran karasına,
yalnızlık çavlanından kopup gelen yaşlar,
yüreğine yüreğine dökülüyorsa,
ah, işte o demde enselersin çırılçıplak kendini,
gönlünün yel tutmaz kuytuluğunda.
Masumcuğu oturt karşına,
fısılda kulağına el âlem ermesin sırrınıza.
De ki ona:
Yârin her gidişi senden,
bir varıştır nice sevdaya.
Bazen çiçek olur toprağın karasında,
bazen bal olur arının ağzında.
Taş olur, ölüme yoldaş Filistinli çocuğun direngen avucunda.
Şiar olur, şarkı olur özgürlüğe hasret halkların avazında.
Ve sonra de ki:
İncitme can kuşunu.
Kalk ayağa.
Revan yollara.