İlk Günkü Gibi

İlk Günkü Gibi

Bir daha dünya gözüyle görmesem de
Kalbimi titrettiğini biliyorum
Görmüyorum seni yeniden
Var mı ki dünyada benzerin
Hâlâ ilk günkü gibi
Havsel bahçeleri gibi
On gözlü köprü gibi
Ne unutabiliyorum
Ne de çıkıyorsun bir an kalbimden


Adını anmasam bile
İçimde duruyorsun her zaman
Bazen umutsuz,
Bazen gülerken görüyorum seni
Zaman geçiyor
Yine ilk günkü gibi
Kaynıyor fokur fokur kalbim senin için


Hasret eskimiyor
Belki kavuşmak yazılmadı bu dünyaya
Ama yokluğun bile bana ait
Hiçbir şey olmayacak, biliyorum
Yine de
Kalbimdeki yerin değişmiyor

Geceler öğretmedi bana unutmayı
Sadece sensizliğe alışmayı denedi
Ama alışmadım yokluğuna
İçimden bir ses “geçer” dedi
Aylar geçti, yıllar geçti
Geçmedi


Değişen bir şey olmadı bende
Sadece sen kaldın
Bir de adın
İçimde ürperen o ilk hâl
Bazen susuyorum
Azalır sanıyorum
Oysa daha da büyüyorsun
Dualarımda bile
Adını sakladım


İçimde bir şey kırıldı
İnsan alışmazmış meğer
Ve şimdi…
Bırakıyorum
Seni değil
Sana dair isyanımı
Madem yazılmadı bu dünyada
Madem her yol sensiz bitiyor
Beklemeyi bırakıyorum
Hasret kalsın içimde
Diyorum, olmuyor


Her şarta rağmen
Hüküm Senin
Ben sustum,
Kalbim Seni söylemeye ,
devam ediyor

mesakin-23/012026