Bir Ömre Sığmayan Sevda

Bir Ömre Sığmayan Sevda

Birimiz kışı, birimiz baharı yaşarken,
Habersiz aktı kalpten kalbe bir nehir.
Neydi başıma gelen?


Bir farklılık vardı onda,
Anlatmak kolay değil,
Ayrı zamanların insanlarıydık,
biliyorduk bunu.


Kader, her zamanki gibi ağlarını ördü,
Dağlar kadar engeller sıralandı
Ne bir kelam vardı ne de bir bakış;
Yine de unutulmadı.


Aylar geçti, yıllar geçti,
Saçlarıma aklar düştü.
Görüldüğü günden beri
Dönemedim eski hâlime

Yüreğimde kök saldı,sessiz bir sızı
İsmi sessizce içime kazındı,
Hala lk günkü gibi.


İçimde ne fırtınalar koptu,
Sessizlik örttü her yeri.
Mesafeler hiç bir şeyi değiştirmedi,
Özlem ise hiç eksilmedi.
Yokluk bile izini silemedi.


Yollarımız bir daha kesişmese de,
Kalbimin titremesi hiç dinmedi.
Ömür sessizce tükenip gitse de,
Hatıraları içimde yaşamaya devam etti.


Bir ömre sığmayacak kadar büyük,
Ufuklara taşan bir nehir gibi,
Sessiz ama sonsuz bir sevda;
Belki sürecek. sonsuza kadar

mesakin-14/07/2026