Yorgun Beden

Yorgun Beden

otururdun o yorgun bedeninle
kim bilir ne acılar taşırdın gönlünde
uzun uzun bakardın bana
sanki son kez bakar gibi
sanki beni bir daha göremeyecek gibi
son seferine götürülen bir gemi gibi
bir daha geri gelmeyeceğini bilmek gibi
o gemi gelmesede sen beklersin
gelmeyeceğini kabullenmek beklemekten daha yorucu gelir sana
son kez bakarsın bazı yaralara
son kez seversin
son kez görürsün
ve son kez tanırsın
yokluğun üzemedi beni
sen yanımdayken bile o soğuk duvarları aramızdan kaldıramazdın
beni duymak istemezdin
zor gelirdi anlattıklarım sana
belki acırdın bana
biliyorum sevgilim kafandaki sesler hiç susmazdı
bende senden sonra ögrendim duvarlarla konuşmayı
senden sonra ögrendim aşkın yalan olduğunu
sana en büyük cezam bu olsun sevgilim
mutlu ol
ama bensiz ol.