Ölüm

Edebiyatımızda Ölüm Şairi olarak bilinen Cahit Sıtkı Tarancı'nın Ölüm adını verdiği ve iki bölümden oluşan şiirinin tam metnidir.

 

 - I -

Sözünde durmadı mavi gökler;
Gün kararıyor gitgide ölüm.
Akşam yeli nedameti söyler;
Nedamet yer etti bende ölüm.

Ne yapsam, gün doğmuyor gönlümce;
Sudur akar kendi bildiğince,
Hangi pencereye koşsam gece;
Gitmiyor bu can bu tende ölüm.

Ne vefasız geçmişten hayır var,
Ne gelecekler imdada koşar,
Çoktandır tekneyi aldı sular;
Çoktandır ümitler sende ölüm... 


- II -

Ey kurumaz membaı sükûtun
Işığı güneşten zinde ölüm
Altında şu alçalan bulutun
Sendedir umduğum müjde ölüm.

Aynada zifiri bir gecedir
Bütün zulüm bu suçsuz kalbedir
Sabır tesbihim kopmak üzredir
Ne gün kalkacak bu perde ölüm?

Ne gün aslına dönecek bu ten?
- Taş, toprak, çiçek, su veya maden -
Ruha ebediyeti vaadeden
Efsanevi yalan nerde ölüm?


Cahit Sıtkı Tarancı
 ( 1910 - 1956 )

Diğer Cahit Sıtkı Tarancı Şiirleri

İmkansız Dostluk
Serenad
Otuz Beş Yaş
Robenson
Ölümden Sonra

  Yorumlar

Hiç yorum yapılmamış.
Yorum Yap
*Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.