Suçlama Kendini Sevdiğim

Suçlama Kendini Sevdiğim

Nasılsın demekle başlar tanışmalar
Görüşmek üzere demekle biter son konuşmalar

Bilemem çok yaşamadım o anı
Belki de hissetmedim o acıyı

Nasıl olsa bir gün olur demiştim oysa
— Olmadı

İçime atarak yaşamaya çalıştım
İnsanoğlu ya birisine ihtiyaç duyan
Sayende insanlardan ayrı kaldım

Ama suçlama kendini
Nasıl olsa nasip derler, kısmet derler
Derler ama hiç bahsetmezler

Bir sigara gibi oysa aşkımız
Her yakışında alev alır içim
Ama sonunda izmaritten kalmaz farkı

Bilir misin düşünceyi?
Bilir misin ölmeyi?
Bilir misin insan öldürmeyi?

Sanırım bilirsin…
Ya da ölmeyi ben bilirim

Sevdiğim.