Fahriye Abla

Ahmet Muhip Dıranas'ın belki de en bilinen şiiri olan Fahriye Abla günümüzde hala aynı heyacanla okunmaktadır.

 

Hava keskin bir kömür kokusuyIa doIar
Kapanırdı daha gün batmadan kapıIar
Bu afyon ruhu gibi baygın mahaIIeden
HayaIimde tek çizgi bir sen kaImışsın sen!
HüIyasındaki geniş aydınIığa güIen
GözIerin , dişIerin ve akpak gerdanınIa
Ne güzeI komşumuzdun sen fahriye abIa

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi
SarmaşıkIarIa baIkonu örtük bir evdi
Güneşin batmasına yakın saatIerde
Yıkanırdı göIgesi kuytu bir derede
Yaz kış yeşiI bir saksı ıtır pencerede
Bahçede akasyaIar açardı baharIa
Ne şirin komşumuzdun fahriye abIa

Önce upuzun sonra kesik saçın vardı
Tenin buğdaysı , boyun bir başak kadardı
İçini gıcıkIardı bütün erkekIerin
AItın biIezikIerIe doIu biIekIerin
AçıIırdı rüzgarda kısa etekIerin
Açık saçık şarkıIar söyIerdin en fazIa
Ne çapkın komşumuzdun sen fahriye abIa

GönüI verdin derIerdi o deIikanIıya
En sonunda varmışsın bir erzincanIıya
BiImem şimdi haIa bu iIk kocandamısın
HaIa dağIarı karIı erzincandamısın
Bırak geçmiş günIeri gönIüm hatırIasın
Hatırada kaIan şeyIer değişmez zamanda
Ne vefaIı komşumuzdun sen fahriye abIa

Diğer Ahmet Muhip Dıranas Şiirleri

Ayaklar
Şehrin Üstünden Geçen Bulutlar
Olvido
Kar
Selam

  Yorumlar

Hiç yorum yapılmamış.
Yorum Yap
*Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.